Bydgoszcz 2008-02-27

Komisja Zakładowa NSZZ „Solidarność”

Międzybranż. Związek Zawodowy Woj. Kuj-Pom. Nr 1/2004

Dr n. med. Zbigniew Pawłowicz

Dyrektor Centrum Onkologii

w Bydgoszczy

W nawiązaniu do Zastrzeżeń do Protokołu Kontroli Nr rej. 02106-K001-Pt/2008 przedstawionego do podpisu w dniu 18 lutego 2008 r. oraz w dniu 25.02.2008 r. do wiadomości Związkom występującym jako strona w kontroli informujemy.:

1. Związki Zawodowe występujące w sporze zbiorowym nigdy nie otrzymały ze strony Pracodawcy propozycji sposobu wykonania wzrostu wynagrodzeń w IV kwartale 2007 r. oraz w roku 2008 r. na poziomie 19-20 %.

2. Skierowana w dniu 05 listopada 2007 r. prośba Związków o przełożenie terminu złożenia propozycji wykonania ustawy z dnia 22 lipca 2006 r. nie miała nic wspólnego z propozycją Dyrektora wymienioną wyżej, ponieważ takiej propozycji w ogóle nie było (dowód: dokumentacja przekazana OIP przez Związki).

3. W świetle przedstawionych Okręgowej Inspekcji Pracy dokumentów, w tym protokołu sporządzonego przez Pracodawcę ze spotkania Zarządu Centrum Onkologii z przedstawicielami Związków, stwierdzenie „W świetle przedstawionego powyżej przebiegu negocjacji, rozpoczęcie ich nastąpiło w dniu 23.10.2007 r., a nie jak zostało przez Panią Nadinspektor podane w dniu 13.11.2007 r. Przedstawiona przez dwie organizacje związkowe propozycja z dnia 13.11.2007 r. była z pewnością pierwszą propozycją strony związkowej, ale nie pierwszą propozycją w ogóle.” uznajemy za rozminięcie się z prawdą.

Skoro Dyrektor uznaje, że negocjacje rozpoczęły się w dniu 23 października 2007 r., to dlaczego nie zakończył ich po 30 dniach od ich rozpoczęcia ? Odpowiedź jest prosta w dniu 22 listopada wszystkie Związki przedstawiły wspólne stanowisko, którego Dyrektor w ogóle nie zamierzał brać pod uwagę.

4. Informujemy, że dokument z 05 listopada 2007 r. wymieniony w piśmie dotyczący przełożenia terminu złożenia przez Związki propozycji realizacji ustawy z 05 września 2007 r., który przekazaliśmy do wglądu Pani Nadinspektor, nie może być traktowany jako dowód na trwanie negocjacji z prostej przyczyny, nie odnosi się on do żadnej konkretnej propozycji realizacji ustawy, ponieważ takiej nie było. Dowodem na to jest pismo Dyrektora do Związków z dnia 23 października 2007 r. z prośbą o przedstawienie w ciągu 14 dni propozycji realizacji w/w ustawy. W piśmie tym Pracodawca nie zwraca się o ustosunkowanie do jakiejkolwiek propozycji, ale o jej przedstawienie. Stało się tak dopiero 13 listopada 2008 r.

5. Nie jest też prawdą, że Związki nie ustaliły wspólnego stanowiska w terminie 30 dni od dnia przekazania propozycji sposobu jej wykonania. Dowodem na to są podpisane przez wszystkie Związki z pisma: 22 listopada, i 29 listopada 2007 r. To Dyrektor Centrum nie brał pod uwagę wspólnego stanowiska wszystkich Związków wyraźnie oczekując na sprzyjającą sytuację do wprowadzenia swojego rozwiązania, gdy tylko taka pojawiła się w dniu 03 grudnia 2008 r. uznał, że czas zakończyć negocjacje.

6. Bardzo dziwne wydaje się twierdzenie o nieprecyzyjnym określeniu zasad wzrostu wynagrodzeń dla osób zatrudnionych po II kwartale 2006 r. Jak do tej pory Pracodawca nie miał wątpliwości co do tego, że do 31 grudnia 2007 r. ze środków przekazanych ustawą nie można finansować dodatków 30 % dla w/w osób, świadczą o tym n/w dokumenty:

a) Pismo Dyrektora CO/D/8603/W/072-148/200 z dnia 9.XI.2006 r. do Wicemarszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego Pana Jana Szopińskiego.

b) Informacje przekazane Przewodniczącemu Rady Społecznej Centrum do oświadczenia o przekroczeniu w roku 2006 maksymalnego rocznego wskaźnika przyrostu przeciętnego wynagrodzenia u przedsiębiorców, zamieszczonego w Uzasadnieniu do Uchwały Nr 47/667/07 Zarządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 26 lipca 2007 r. w sprawie przyznania nagrody rocznej Dyrektorowi Centrum

c) Pismo Dyrektora do Zarządów Zakładowych Organizacji Związkowych z dnia 21.11.2007 r.

7. W treści Porozumienia z dnia 02 października 2006 r. podpisanego przez Związki Zawodowe, poza „Solidarnością”, nie ma zapisu o stałości kwotowej dodatku 30 % wynagrodzenia miesięcznego dla pracowników zatrudnionych po II kwartale 2006 r. Zasadę taką można było przyjąć w stosunku do pracowników zatrudnionych przed końcem II kwartału, z tego względu, że w dniu podpisania Porozumienia wartość 40 % średniego wynagrodzenia z II kwartału dla tych pracowników była dokładnie znana. Podniesiony argument o zmieniającej się wysłudze lat jako dodatkowym składniku o charakterze stałym świadczy tylko o tym, że i w tym zakresie Pracodawca niewłaściwie naliczał dodatki o wysokości 30 %. W w/w Porozumieniu znajduje się ustalenie, że każdy pracownik otrzyma aneks do umowy o pracę o wysokości dodatku do wynagrodzenia w IV kwartale 2006 r. O ile w aneksach dla osób zatrudnionych do końca II kwartału mogła znaleźć się konkretna wyliczona kwota, to w przypadku osób zatrudnionych później aneks powinien wymieniać wyłącznie wysokość określoną w procentach, tj. zawarte w Porozumieniu 30 %. Pracodawca nie mógł przecież wiedzieć jak kształtować się będzie wynagrodzenie zasadnicze oraz dodatkowe składniki o charakterze stałym na przestrzeni 4 miesięcy i potem przez kolejne 12 miesięcy. Skoro ustalił dodatek 30 % jako wartość stałą w chwili przyjęcia pracownika, to było to ewidentne naruszenie Porozumienia z punktu widzenia obowiązującego wtedy Regulaminu Wynagrodzenia. Przeniesienie tej samej wartości dodatku na cały rok 2007 stoi w sprzeczności z Porozumieniem z 9 stycznia 2007 r., gdzie wyraźnie wymieniona jest wielkość dodatku na poziomie 30 % wynagrodzenia miesięcznego dla pracowników zatrudnionych po 01 lipca 2006 r. Trudno przypuszczać, aby strony Porozumienia miały na uwadze wynagrodzenia pracowników nieaktualne w chwili podpisywania Porozumienia.

8. Komisja Zakładowa NSZZ „Solidarność” z satysfakcją przyjmuje zmianę poglądu Dyrektora na definicję normalnego wynagrodzenia. Przyjmując wykładnię Sądu Najwyższego z dnia 3 czerwca 1986 r. (I PRN 40/86) Pracodawca po upływie 17 miesięcy od podjęcia decyzji o wprowadzeniu okresowych dodatków, nie będących wynagrodzeniem otrzymywanym stale, gdyż wygasły 31 grudnia 2007 r., przyznał rację Związkowi „Solidarność”, który od początku uznawał, że jedynym właściwym sposobem realizacji wzrostu wynagrodzeń jest podniesienie wynagrodzeń zasadniczych. Szkoda, że tak późno, nie byłoby dzisiaj w Centrum Onkologii sporu zbiorowego.

9. Uznanie, że odbiór przez pracowników zmienionych angaży był aprobatą dla decyzji Dyrektora nie ma nic wspólnego z rzeczywistością. Związki nie namawiały pracowników do odmowy przyjęcia angaży, a wręcz przeciwnie. Zresztą w dalszej części pisma Dyrektor sam przyznaje, że nowe angaże były tylko informacją o wzroście wynagrodzenia zasadniczego od 01.01.2008 r. Jeżeli Pan Dyrektor traktuje przyjęcie informacji jako „test aprobaty”, to jest to bardzo daleko posunięta i dowolna interpretacja. Stwierdzenie, że do Pracodawcy docierają głosy aprobujące zarówno sposób, jak i wysokość wprowadzonego rozwiązania, świadczy tylko o tym, że Pracodawca słyszy tylko to co chce słyszeć, a to przemawia raczej za tym, że z komunikacją w Centrum Onkologii jest już bardzo źle. Dowodem na to jest nie udzielanie odpowiedzi Związkom na zapytania dotyczące ruchu wynagrodzeń i polityki zatrudnienia oraz nie mieszczące się w żadnych uznanych normach publikowanie anonimowego raportu z audytu wewnętrznego, który się nie odbył.

10. Odnosząc się do stwierdzenia przeprowadzającej kontrolę w Centrum Pani Nadinspektor dotyczącego nie powiadomienia przez Pracodawcę Okręgowej Inspekcji Pracy o wszczętym sporze zbiorowym, Pan Dyrektor w ogóle pomija fakt, że spór zbiorowy został wszczęty prawomocnie w dniu 17 grudnia 2007 r., a zgodnie z ustawą o rozwiązywaniu sporów zbiorowych Pracodawca miał obowiązek poinformować o tym Inspekcję Pracy bezzwłocznie. Powoływanie się na pismo do OIP z 03 stycznia 2008 r. w odpowiedzi na zgłoszenie przez Związki złamania ustawy o rozwiązywaniu sporów zbiorowych brzmi mało przekonywująco, szczególnie w kontekście publicznego nazwania, podczas zebrania z załogą w dniu 18 stycznia, opinii na temat sporu wydanej trzy dni wcześniej przez kompetentnego urzędnika państwowego – „pseudo opinią”.

11. Nie bardzo rozumiemy, czego dowodem miałyby być pisma Związków do Dyrektora z dnia 21 stycznia i 04 lutego tego roku. W pierwszym w sposób naturalny do przedmiotu sporu, którym jest wzrost wynagrodzeń zasadniczych Związki uzasadniają powód, dla którego nie chcą prowadzić konsultacji w sprawie Regulaminu Wynagradzania do czasu rozstrzygnięcia sporu zbiorowego. Jednocześnie Związki informują, że zarówno teraz jak i w przyszłości nie będą podpisywać Porozumień, innych uzgodnień oraz dokumentów przyjętych w trybie konsultacji dotyczących spraw obowiązujących z datą wsteczną. W tym kontekście uważamy, że rozprowadzane obecnie „Porozumienie stron” zawarte pomiędzy Pracodawcą i każdym z pracowników z osobna podobno w dniu 30 stycznia 2008 r. wprowadzające zmianę obowiązującą od 01 stycznia 2008 r. wpisuje się dokładnie w standard postępowania w Centrum w zakresie prawa pracy.

W/w Związki Zawodowe w dalszym ciągu uważają, że odmowa przekazania Związkom informacji o ruchu wynagrodzeń pomimo kilkukrotnego ponawiania prośby o ich przekazanie jest ewidentnym przykładem złamania ustawy o związkach zawodowych popartej orzecznictwem Sądu Najwyższego. W przypadku utrzymywania się tego stanu będziemy zmuszeni oddać sprawę do Sądu Pracy.

12. Nie bardzo rozumiemy czemu ma służyć podważanie przez Pracodawcę zaufania do stanowionego prawa. Jeżeli „ustawa podwyżkowa” wzbudza u Pracodawcy wątpliwości interpretacyjne, to na pewno nie te jej zapisy, które dotyczą wprost istniejącego sporu. My ze swojej strony możemy tylko powtórzyć, że niezależnie od przepisów prawnych, ustaw, orzeczeń i kodeksów, które musimy respektować, toczymy spór o zasady złamane w trakcie realizacji ustawy z 22 lipca 2006 r.

13. Nie uważamy, żeby opinia Okręgowej Inspekcji Pracy przedstawiająca rzeczywisty stan realizacji ustawy o wzroście wynagrodzeń oraz spór zbiorowy pracowników Centrum z Dyrektorem mogły mieć negatywny wpływ na dobro tysięcy ciężko chorych pacjentów leczonych w naszym Szpitalu.

Międzybranżowy Związek Zawodowy

Woj. Kuj.-Pom. Org. Międzyzakł. Nr 1/2004 ……………………………………………………

Komisja Zakładowa NSZZ „Solidarność” ………………………………………………….

Do wiadomości:

1. Nadinspektor Okręgowej Inspekcji Pracy mgr Małgorzata Porażyńska

2. Prezydium Zarządu Regionu Bydgoskiego NSZZ „Solidarność”

3. Rada Wojewódzka OPZZ woj. Kuj.-Pom.

4. Międzybranżowy Związek Zawodowy Woj. Kuj.-Pom.